ARTEMIS, mit. gr. dziewicza bogini las�w i �ow�w, uto�samiana z rzym. Dian�, c�rka Zeusa i Leto, bli�niacza siostra Apollina; pani dzikich zwierz�t ( potnia theron ), opiekunka rybak�w i podr�nych na morzu; patronka po�o�nic, nowo narodzonych dzieci i m�odzie�y do momentu osi�gni�cia dojrza�o�ci; bogini �yczliwa i m�ciwa zarazem � przypisywano jej powodowanie nag�ej �mierci, zw�. m�odych kobiet ( Niobe ); od V w. p.n.e. uwa�ana za bogini� Ksi�yca; imi� Artemidy o nie wyja�nionej etymologii si�ga czas�w przedgr.; z powodu wieloaspektowo�ci i popularno�ci kultu, Artemid� uto�samiano z Isztar, Anat, Hekate, Bendis; w mitach (stosunkowo nielicznych) zwi�zana z Titiosem, Akteonem, Orionem, Hipolitem, Kalisto; g�. o�r. kultu Artemidy: Efez ( Artemizjon w Efezie ), Sparta, Tauryda (Krym). Najs�ynniejsze wyobra�enia w sztuce gr.: m.in. Diana z Wersalu (rzym. kopia wg Leocharesa, Luwr), Artemida z Gabii (rzym. kopia wg Praksytelesa, Luwr); temat podejmowali r�wnie� malarze nowo�. (m.in. Correggio, L. Cranach, Tintoretto, P.P. Rubens).